Kalpa MacLachlan, Schotse van geboorte, is voornamelijk opgegroeid in Nederland. Zij studeerde aan de Academie voor Beeldende Kunsten Minerva, waar haar voorkeur uitging naar snelle technieken zoals het werken met inkt en aquarel naar bewegend model. Na haar opleiding kwam zij via een Japanse kunstenares in aanraking met het inkt schilderen op rijstpapier, het zogenaamde sumi-e, en wist toen dat zij haar materiaal had gevonden. Om deze techniek onder de knie te krijgen, volgde zij lessen bij de Chinese kunstenaars Tian Wei en Zhou Jun. Momenteel is zij zelf docente sumi-e en geeft zij cursussen en workshops, o.a. aan de Volksuniversiteit van Groningen.
Sumi-e komt oorspronkelijk uit China, heeft zich in Japan verder ontwikkeld als Zen-kunst en kan eenvoudig worden uitgelegd als de "kunst van het weglaten". Het is belangrijk om met zo weinig mogelijk penseelstreken zoveel mogelijk uit te drukken. De essentie van het gekozen onderwerp kan worden bereikt door geconcentreerde beschouwing, vanuit een diepe verbondenheid met de natuur.
In sumi-e is het onbeschilderde vlak, de "leegte" bijna net zo belangrijk als de schildering zelf en maakt een aanzienlijk deel uit van het werk. Leegte biedt namelijk de context c.q. de ruimte voor wat belangrijk is, kleur dient als ondersteuning.
De sumi-e beoefenaar gebruikt Oosterse penselen van geitenhaar, wezelhaar of paardenhaar. Er wordt gewerkt met zwarte inkt en verschillende grijstonen. Het rijstpapier waarop wordt gewerkt is doorgaans gemaakt uit de pulp van de moerbeiboom. Dit papier is sterk absorberend. De penseelstreek is dan ook definitief en kan niet worden gecorrigeerd.
Kalpa MacLachlan heeft al vele succesvolle exposities in binnen- en buitenland op haar naam staan. De combinatie van de Oosterse kunst en haar Westerse achtergrond vormt voor haar een voortdurende uitdaging.